زنبور.نت > زنبور درمانی > عسل و بیماری قلبی

عسل و بیماری قلبی

رسول اکرم (ص) فرموده‌اند “بهترین نوشیدنی‌ها عسل است که به قلب نشاط می‌بخشد و سینه را گرم می‌سازد و به قوه حافظه کمک می‌کند.”

ثابت شده است که عسل به علت داشتن گلوکز زیاد که سهل التجزیه و انرژی زاست تاثیر بسیار مهمی روی عضلات قلب در انواع مختلف بیماری‌های قلبی دارد. از طرفی باعث تحریک و تقویت قلب و همچنین باعث گشاد شدن رگ‌ها شده و جریان خون را در درون شریان‌های انشعبی افزایش می‌دهد از طرف دیگر سبب بهبود وضع فشار مایعات بدن شده و فشار خون را تنظیم و از سکته قلبی جلوگیری می‌نماید.

بنا به گفته پروفسور گولومب اگر بیماران قلبی روزانه ۵۰ ال ۱۴۰ گرم عسل به مدت ۲ماه مصرف نمایند در آنها بهبودی حاصل خواهد شد و ترکیبات خونشان به حالت عادی بازگشته و مقدار هموگلوبین خون افزایش می‌یابد و ضربان قلب نیز متعادل می ‌گردد.

دکتر توماس در مقاله‌ای در نشریه “Lancet” می‌گوید “در موارد ضعف قلب مشاهده شده است که عسل می‌تواند تأثیر زیادی در بازگزداندن فعالیت قلب و زنده نگهداشتن بیماران داشته باشد” قلب نوعی عضله است و مانند تمام عضلات دیگر به وسیله عسل برانگیخته شده و انرژی مورد نیاز عضله خسته شده‌اش را تأمین می‌کند.

شیمرت از عسل برای تقویت قلب پس از انجام یک عمل جراحی سخت نام برده است و آن را روی ۲۶ بیمار مبتلا به آنژین دوپواترین (۱۰ میلی گرم در روز) تزریق کرده و دگرگونی و بهبودی حالت کلی آنها بسیار خوشنود کننده بوده است.

زایس با تزریق عسل در قلب یک بیمار هفتاد ساله که اعضای پایین کالبد او ورم کرده بود نتایج خوبی بدست آورد.

متس نیز ۱۰ میلی گرم عسل را به مدت ۱۲ روز طی اختلاف هر چهار روز یکبار همراه با Strophantine به بیماران قلبی تزریق نموده و نتایج سودمندی به دست آورده است. این روش درمانی در مورد ضعف قلب ناشی از مسمومیت و نیز آثار پس از بیماری‌های تیفوس و دیفتری به کار رفته و نتایج خوبی داشته است.

لونارد به بیماران قلبی که از بی‌خوابی رنج می برند یک لیوان شربت عسل ولرم (عسل محلول در آب) پیش از خوابیدن و شب هنگام توصیه می‌کند.

عسل به کمک دیاستازهایش چربی‌های اطراف قلب را آب می‌کند. به همین دلیل مصرف آن به سالخوردگان و بیماران قلبی توصیه می‌گردد. در طب معاصر نیز خوردن عسل برای مبتلایان به آنژین قلبی و نارسایی های قلبی تجویز شده است.